Róża

Lato 1945. Tadeusz, były żołnierz AK, któremu wojna zabrała wszystko, wędruje przez Mazury. Dociera do wdowy po niemieckim żołnierzu, którego śmierci był świadkiem. Mieszkająca samotnie w dużym gospodarstwie Róża przyjmuje go chłodno. Tadeusz odwdzięcza się za gościnę pomocą w obejściu – stopniowo poznając przyczyny osamotnienia kobiety i stając się jej ochroną przed nachodzącymi szabrownikami. Na tle krajobrazu wyniszczonego przez wojnę, gdzie nadzieja stała się narzędziem propagandy, między dwojgiem ludzi z odległych światów rodzi się niemożliwa miłość.