To był zwykły przypadek
- Iran, Francja, Luksemburg
- 2025
- 102'
- Forum
Zaczyna się od tytułowego przypadku. Awaria samochodu zmusza małżeństwo podróżujące z kilkuletnią córką do zatrzymania się w przydrożnym warsztacie. Na miejscu spotykają dwóch mechaników – jeden z nich oferuje pomoc, drugi, Vahid, obserwuje sytuację z dystansu. Vahid jest byłym więźniem politycznym, naznaczonym traumą i fizycznym bólem będącym skutkiem tortur, którym został poddany podczas przesłuchań. W jednym z przybyłych mężczyzn rozpoznaje swojego oprawcę – funkcjonariusza irańskiej policji znanego jako Kuternoga. Przekonany, że los daje mu szansę na wymierzenie sprawiedliwości, decyduje się na desperacki krok i porywa go. Z czasem jednak pojawiają się wątpliwości – czy to właściwy człowiek? Czy zemsta rzeczywiście przyniesie ulgę? Jafar Panahi buduje napięcie wokół moralnego dylematu, tworząc przejmującą opowieść o pamięci, przemocy i granicach sprawiedliwości. Film, nagrodzony Złotą Palmą w Cannes, wpisuje się w charakterystyczny dla reżysera nurt kina zaangażowanego, które z niezwykłą siłą komentuje rzeczywistość społeczną i polityczną.
- Reżyseria: Jafar Panahi
- Scenariusz: Jafar Panahi
- Zdjęcia: Amin Jafari
- Montaż: Amir Etminan
- Scenografia: Leila Naghdi
- Kostiumy: Leila Naghdi
- Obsada: Vahid Mobasseri, Maryam Afshari, Ebrahim Azizi, Hadis Pakbaten, Mohamed Ali Elyasmehr, Georges Hashemzadeh
- Producenci: Jafar Panahi, Philippe Martin
- Produkcja: Iran / Francja / Luksemburg
Urodzony w 1960 roku w Mianeh irański reżyser, scenarzysta i jeden z najważniejszych twórców współczesnego kina autorskiego. Karierę rozpoczynał jako asystent Abbas Kiarostami, z którym współpracował przy filmie „Pod oliwkami”. Jego debiut „Biały balonik” (1995) przyniósł mu międzynarodowe uznanie, a kolejne filmy zdobywały najważniejsze nagrody światowych festiwali, w tym Złotego Lwa w Wenecji i Złotego Niedźwiedzia w Berlinie. Pomimo zakazu tworzenia filmów nałożonego przez irańskie władze, Panahi kontynuował działalność artystyczną, realizując kolejne dzieła w warunkach ograniczonej wolności. Jego twórczość konsekwentnie porusza tematy społeczne, polityczne i egzystencjalne, łącząc realizm z głęboką refleksją nad kondycją człowieka. Zdobycie Złotej Palmy w Cannes za „To był zwykły przypadek” uczyniło go jednym z nielicznych reżyserów nagrodzonych na trzech najważniejszych festiwalach filmowych świata.
- 2025 – To był zwykły przypadek
- 2022 – Niedźwiedzie nie istnieją
- 2021 – Rok nieustającej burzy
- 2018 – Trzy twarze
- 2015 – Taxi-Teheran
- 2013 – Closed Curtain
- 2011 – To nie jest film
- 2006 – Na spalonym
- 2000 – Krąg
- 1997 – Lustro
- 1995 – Biały balonik