Łukasz Simlat to aktor wielowymiarowy, tajemniczy, niesamowicie skromny. Aktor, który nie tylko tworzy współczesne kino, ale i zasłużył się w niebagatelny sposób dla kina z regionu odtwarzając niezapomnianą rolę w filmie Sezony. w reżyserii Michała Grzybowskiego. Tym samym otrzymuje w tym roku Nagrodę Filmową Marszałka Piotra Całbeckiego im. Poli Negri.
Łukasz Simlat urodził się 11 grudnia 1977 roku w Sosnowcu. Studiował na Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Od początku kariery konsekwentnie obecny na scenach teatralnych, przed kamerą filmową i w produkcjach telewizyjnych — ta aktywność czyni z niego jednego z najbardziej wszechstronnych polskich aktorów swojego pokolenia.
Wśród jego najważniejszych ról filmowych wyróżniają się: Adaś w Wszyscy jesteśmy Chrystusami (2006) Marka Koterskiego, rola w Vinci Juliusza Machulskiego, Statyści Michała Kwiecińskiego oraz Kochankowie z Marony Izabeli Cywińskiej. W późniejszych latach zagrał m.in. w Broad Peak Leszka Dawida, Sonacie Bartosza Blaschke oraz w Kosie Pawła Maślony. Simlat pracował z wieloma wybitnymi reżyserami i reżyserkami m.in. z Małgorzatą Szumowską, Agnieszką Smoczyńską czy Kasią Adamik, potwierdzając swoją pozycję aktora chętnie obsadzanego przez twórców stawiających na psychologiczną głębię i nieoczywiste narracje.
W Zjednoczonych stanach miłości (2016) Tomasza Wasilewskiego, filmie, który na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie zdobył nagrodę za scenariusz, Simlat stworzył jedną z najbardziej docenionych kreacji w swojej karierze. Rola przyniosła mu nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Rok później powtórzył ten sukces, zdobywając tę samą nagrodę za rolę w filmie Amok (2017) — jako jeden z nielicznych aktorów nagrodzony na gdyńskim festiwalu dwa lata z rzędu w tej samej kategorii. Za rolę w Bożym ciele (2019) Jana Komasy, filmie nominowanym do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, otrzymał Orła w kategorii najlepsza drugoplanowa rola męska.
Simlat jest aktorem, który świadomie unika efektownych skrótów na rzecz rzetelnej pracy nad każdą rolą. Jego gra, skupiona, precyzyjna, pozbawiona fałszywych tonów, sprawia, że jest obecny w najbardziej wymagających projektach polskiego kina od ponad dwóch dekad.
